سی و یک سال رابطه سیاه
جنگ دوم قره باغ بیانگر عمق همکاری های نظامی بین رژیم صهیونیستی و جمهوری آذربایجان بود. اگر چه باکو در تلاش بود از طریق اسرائیل ضمن خرید تسلیحات بخصوص صنایع نوین تهاجم هوایی و کسب حمایت ایالات متحده آمریکا بتواند سرزمین های اشغالی خود را آزاد کند، اما امروز شاهد آن هستیم که در سالروز ۳۱ ام، اسرائیل در یک باتلاق سهمگین و جنگ در غزه گیر افتاده است و از طرفی کشورهای غربی نیز در حال تقویت ارمنستان برای افزایش توان دفاعی حتی پیوستن این کشور به ناتو جهت دفاع در برابر باکو هستند. به نظر می رسد که باکو در این میان تنها یک موقعیت و صرفا فرصتی برای رژیم صهیونیستی جهت اقدامات خرابکارانه در ایران بوده است و در صورت حذف این وضعیت باکو دیگر جایگاهی برای اسرائیل و آمریکا نداشته و همواره دشمن سرسخت ارامنه و جهان مسیحیت به شمار می آید. هر چند افزایش رابطه و توسعه ارتباطات نمی تواند زمینه ساز نجات رژیم صهیونیستی از منجلاب گردد، اما تجارت بین جمهوری آذربایجان و رژیم صهیونیستی بخصوص صادرات انرژی فرصت های زیادی را در اختیار این رژیم قرار داده است و به عنوان یک فضای تنفسی مهم برای اسرائیل محسوب می گردد. اکنون بیش از هر زمانی باکو این درک را دارد که در محیط و کنار همسایگان می تواند آرامش و توسعه را به همراه داشته باشد، در غیر اینصورت نمونه ای مانند اوکراین که در اثر خروج از محیط منطقه ای و جنگ با روسیه به دلیل نقش ابزاری و ژئوپلیتیکی برای غرب و ناتو اکنون در قعر توسعه و دارای اقتصادی نابود هست که می تواند یک هشدار و رخداد ممکن برای باکو تلقی شود.
The Review
سی و یک سال رابطه سیاه
امروز در حالی سالروز سی و یکمین سال رابطه جمهوری آذربایجان و رژیم صهیونیستی است که این رژیم در حال انجام جنایات جنگی بوده و باکو برخلاف جامعه جهانی در راستای محکوم کردن جنایات همچنان سکوت اختیار کرده است و حمایت های تجاری خود را از اسرائیل انجام می دهد.







