قدرت نمايي تركيه در برابر همسايگان جنوبي
از آنجايي كه رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه و یاشار گولر، وزیر دفاع این کشور بر لزوم انجام عملیات شدیدتر و گسترده تر علیه نیروهاي پ.ك.ك در خاك اقلیم کردستان و نیروهاي کرد سوریه تاکید کرده بودند و در طي اين مهم چندين عمليات عليه اين گروهك و عوامل وابسته به آن را به انجام رسانيدند، حال با ایجاد یك کریدور امنیتي به عمق 30 تا 40 کیلومتر در مرز عراق و سوریه خبر از اين دادند كه در بحث امنيت و نظامي مقابل دو كشور همسايه جنوبي خود مصمم بوده و جداي از تمامي بده بستان ها در چنين اقداماتي كه منافع مليشان در ميان باشد، مبادرت مي ورزند.
آنکارا انتظار دارد تمام 378 کیلومتر مرز خود با عراق را در مقابل تروریست ها ببندد و رجب طیب اردوغان نيز پیشتر گفته بود که این کشور قصد دارد در تابستان مسأله امنیت مرزي با عراق را حل و فصل کند.
اين اقدام در پي درگیري مسلحانه با حزب کارگران کردستان كه از سال 1984 در ترکیه آغاز شد و در سال 2015 از سر گرفته شد، تشديد شد.
در شمال عراق پایگاه‌های پ.ك.ك وجود دارد که آنکارا علیه آنها عملیات هوایي و زمیني انجام میدهد. حضور نیروهاي ترکیه در اردوگاه زلیکان در شمال شرق موصل به محل مناقشه بین بغداد و آنکارا تبدیل شده است که استقرار آن را برای مبارزه با پ.ك.ك ضروري مي داند.
پهپادهايی که گمان مي رود متعلق به ارتش ترکیه باشند روستاهاي (پیرمکه، سنین و لولان) در منطقه برادوست استان اربیل عراق را بمباران کردند.
لزوم گسترش کریدور مرزي این کشور با عراق و سوریه را نشانهٔ تلاش تركيه براي گسترش قلمرو تحت نفوذ آن در داخل خاك اقلیم کردستان عراق و منطقه تحت کنترل کردهاي سوریه ميتوان دانست.
ترکیه در حال حاضر بیش از 100 پایگاه نظامي در این مناطق ایجاد کرده است و اظهارات اخیر مقامات اين كشور ميتواند به معناي آغاز عملیات نظامي زمیني جدید نيز باشد.
بايد خاطر نشان كرد كه قبل از این عملیات گسترده، توافقي با حکومت مرکزي عراق و حکومت تحت کنترل خانواده بارزاني در شهر اربیل صورت گرفته است.
ترکیه مدتهاست به بهانه مقابله با عناصر گروه مسلح موسوم به پ.ك.ك که در فهرست تروریستي کشورهاي ترکیه، آمریکا و اتحادیه اروپا قرار دارد، تمامیت ارضي عراق را نقض می‌کند.
بغداد بارها حملات ترکیه به شمال عراق را مصداق اشغالگری خوانده و بسیاري از مناطق شمال سوریه و عراق به دنبال حملات پیاپي ارتش ترکیه خالی از سکنه شده است.
اگرچه درگیری مستقیمی بین دو کشور وجود نداشته است، اما تغییر گسترده تر پویایي هاي ژئوپلیتیك و استراتژیك منطقه اي در خاورمیانه، همراه با ساختار امنیتي در حال ظهور، رقابت آنها را در نگراني هاي امنیتي پایه گذاري مي کند.
عراق همچنان صحنه رقابت بین دو کشور است و أيضاً در سوریه دو طرف مواضع نظامي، دیپلماتیك و استراتژیك متفاوتي را حفظ کرده‌اند.
شرایط در سوریه و عراق منجر به همپوشاني موضوعات حیاتي و اولویت هاي استراتژیك متفاوت مي شود.
أردوغان همواره به رأي ناسیونالیست هاي ترکیه که خواهان ادامه جنگ با کردها هستند، نظر داشته است و این اظهارات توانسته به معناي تهییج ناسیونالیست ها و جذب راي آنان تلقي شود.
در اين بين کنترل طالبان بر افغانستان باعث تشدید مسائل مهاجرتی بین دو کشور شده است و ایران نيز تلاش مي کند با استفاده از مهاجرت به عنوان اهرم فشاري علیه ترکیه عمل کند و زمینه جدیدي را ایجاد کند.
