Kuzey Atlantik Antlaşması’nın Türkiye’nin Bölgedeki Dış Politika Davranışına Etkisi
Türkiye’nin dış politikası son yedi yıl boyunca, özellikle İslami Uyanış olarak adlandırılan siyasal-toplumsal gelişmelerin ardından, birçok iniş çıkışa sahne olmuştur. İktidardaki Adalet ve Kalkınma Partisi’nin siyasetçileri, Tunus, Mısır, Libya ve Yemen’deki yöneticilerin domino etkisiyle devrilmesinden önce, Türkiye’yi bu ülkenin yumuşak gücüne dayanarak ekonomik, siyasi ve kültürel alanlarda bölgedeki diğer ülkelere örnek bir model olarak tanıtmayı başarmışlardı. Türkiye’nin Stratejik Derinlik doktrininin bakışı, komşu ülkelerle artan yakınlaşma ve etkileşimi teşvik etmişti. Bununla birlikte, Karabağ savaşı, DEAŞ, Suriye ve Körfez meselesi gibi bölgesel gelişmeler karşısında Türkiye’nin dış politikasındaki olumsuz ve saldırgan yöneliş üzerinde birçok değişken etkili olmuş, bu durum Türkiye’nin Avrupalılaşma perspektifi ve özellikle NATO’nun bu ülkedeki rolü ile birlikte karmaşık bir hâl almıştır. Bu araştırma, NATO’nun Türkiye’nin komşu devletlere yönelik dış politikasına etkisini incelemekte ve şu soruyu gündeme getirmektedir: NATO, Türkiye’nin komşu devletlere yönelik yaklaşımı üzerinde nasıl bir etkiye sahiptir? Bu amaçla, araştırma betimleyici-analitik yöntemle, kütüphane çalışmaları ve uzmanlarla yapılan mülakatlardan yararlanarak şu sonuca ulaşmıştır: Adalet ve Kalkınma Partisi’nin iktidara gelmesinden sonra Türkiye’nin Avrupalılaşma bakışı, NATO’nun bu ülkedeki nüfuzunu her geçen gün artırmış, bu da Türkiye’nin dış politikasının daha fazla uyum göstermesine yol açmış ve nihayetinde Türkiye ile uyumlu olmayan ülkelerin endişelenmesine sebep olmuştur.
Makalenin tam metnine şu bağlantıdan ulaşabilirsiniz:
